Faro is vooral bekend als de luchthaven voor al je Algarve reizen. Wie ik daarover ook gesproken heb is altijd op Faro gevlogen maar is nog nooit in Faro zelf geweest. En dat, terwijl een snel onderzoekje leert dat je je in Faro meer dan prima kan vermaken. Faro is klein, dus bijzonder geschikt voor een kleine citytrip. En wij zijn altijd gek genoeg om even op onderzoek uit te trekken. Dus met wederom weinig tijd en grote reishonger meren wij aan in Faro om daar een goed dagje te vertoeven. Van 6 tot 6.

Dag 1

Happy House

Een kamer boeken wij bij Happy House, een kleine hostel met een heerlijk scala aan fijne dingen. Zo zijn de bedden er goed en de douche (wij hadden een kamer met alles prive) lekker warm en het is er brandschoon. Er is een grote gemeenschappelijke keuken waar je eventueel ontbijt kunt maken met gratis koffie, thee en…koekjes! En wij waren ten tijde van ons bezoek de enige gasten, dus zonde om de koekjes oud te laten worden. U kunt dus raden wie er lekker in de koekjespot gewoond heeft daar :-). Ook heeft Happy House een gezellig en zonnig terras waar je ‘s ochtends lekker in de eerste zonnestralen je bammetje of koekje weg kunt kauwen. Wij zijn fan!

Faro haven

Aangekomen en spullen gedumpt? Dan is een wandeling naar de haven van Faro een aanrader als de zon nog niet onder is. In Faro is overigens werkelijk alles op loopafstand dus je bent er zo en verdwalen is zelfs voor mij echt uitgesloten. Via kleine straatjes slinger je naar het water waar je de vele boten zult zien liggen. Mooie beelden versieren de kade en als je om de botenmassa heen loopt en de miniatuurspoorbaan oversteekt, kun je via een steiger verder het water in om van een fantastische zonsondergang te genieten.

Cafe Alminhas

Na een mooie zonsondergang en een indrukwekkende zwerm-uitvoering van de lokale vogelploeg is het tijd voor diner. Een leuke, plaatselijke tip is Cafe Alminhas, waar in lokale setting simpel, maar overheerlijk eten wordt geserveerd. Wie je er ook naar vraagt, iedereen is er lyrisch over.
Nu is het echt wel een plek waar vooral de locals komen, dus verwacht geen fancy bedoeling binnen. Het is vooral praktisch, wel spreekt de eigenaar heel goed Engels en is hij erg blij je te zien, zeker in deze tijd.


Het menu is vooral erg gericht op de verse vis uit de regio en de prijzen zijn hilarisch. Voor een bord vol garnalen in knoflook betaal je €7,50, voor verse sardientjes maar €6,00.

Boheme

En na het diner met een lekker lokaal pilsje wordt het tijd voor wat speciaalbiertjes uit de stad en regio. Daarvoor kun je terecht bij Boheme, een kleine kroeg aan de haven (ja, daar kwamen we net vandaan, maar je bent er ook weer zo) met een groot assortiment aan lagers, porters, IPA’s en ook van alles op de tap. De coffee IPA uit Faro kan ik u allen warm aanbevelen.

Dag 2

Een theetje op het terras en een ferme duik in de koektrommel en wij zijn ready to go!

Mercado Municipal

Er is geen plek waar ik de dag liever begin dan een plaatselijke markt. Mercado Municipal is een overdekte markt waar vooral het lokale volk komt voor de dagelijkse/wekelijkse boodschappen, een goed kopje koffie en een lekker ontbijt. Vlak bij de ingang lopen we al tegen een espresso machine en de Portugese zoete trots pastel de nata aan, dus yes please. En nog een koffie na, want ja, hier smaakt de koffie echt heel goed…en ik drink ‘s ochtends eigenlijk niet eens koffie.

Vervolgens mengen wij ons -op gepaste afstand- tussen de mensen en snuffelen gretig tussen de kazen, de olijven, het verse fruit, de kruiden en lopen ook even langs de vis want wat daar allemaal ligt zie je niet elke dag. Van plekken als deze word ik oprecht gelukkig. Hier zie je de locale producten in volle glorie en mensen zoals ze echt zijn. In de rij voor het beste brood van de markt, kletsend bij de vis en met een wijntje bij het ontbijt…

Wacht?! Zei er iemand ‘wijntje bij het ontbijt?’ Dat moet dan ons ontbijt wel zijn!

Schuin tegenover de beste broodkraam van de markt (tenminste…aan de gigantische rij en de gigantische hoop met broden te zien kan ik haast geen andere conclusie trekken) zit een cafeetje waar het plaatselijke volk zit te kauwen. Daar moeten wij zijn, dus bestellen wij ‘iets Portugees’ voor ontbijt, een koffie, een thee en wijn, want dat doet iedereen hier. Wat wij krijgen is een lekker vers broodje (ciabatta-achtig) met een sappig varkenslapje, bergen gebakken knoflook en een flesje piri-piri olie. Verrukkelijk, ook die wijn erbij! Een oude man die achter ons zit maakt zich zichtbaar ernstige zorgen over mijn royale piri-piri-gebruik en gebaart naar Seb dat hij mij NU moet tegenhouden want straks sta ik in de fik. Geen zorgen meneer, ik ben getraind!

Igreja do Carmo & Capela dos Ossos

Over Igreja do Carmo, een middelgrote kerk met twee leuke torens, kan ik kort zijn: Leuk en aardig als je nog nooit een imposante kerk vanbinnen hebt gezien. In ieder ander geval zou ik zeggen: ‘Overslaan’, ware het niet…

…dat er achter de kerk iets heel gaafs schuilgaat en dat Capela dos Ossos zo ongeveer onze hele reis bepaald heeft. Dus loop maar gewoon door het kerkje, doe alsof je onder de indruk bent (anders is het ook zo obvious dat je een morbid soul bent, net als wij…nee…grapje…wij hebben gewoon al serieus een hele berg kerken gezien) en ren naar buiten voor het echte werk: Een obscuur kapelletje, waarvan het interieur is opgetrokken van botten en schedels van meer dan duizend monniken, die dit kapel overigens ook zelf hebben gebouwd.


Ja, daar valt je mond dan toch weer even goed van open.

Her en der zijn er natuurlijk al wat schedeltjes verdwenen (hand op mijn hart, it wasn’t me!), maar al met al is deze plek nog redelijk intact en voor dark tourists zoals wij is het een plek om al die kilometers met plezier voor te maken. De rest is dan mooi meegenomen.

Standswandeling

Na het belangrijkste gehad te hebben is het tijd voor een uitgebreide stadswandeling. Eerst maar even over het Jardim Manuel Bivar, een soort klein centraal parkje met aan de ene kant de zee, de andere kant mooie gebouwen, het moderne Faro achter je en de oude stad voor je (afhankelijk van waar je staat natuurlijk!). Een heerlijk plekje voor een kleine romantische wandeling en een leuke stek waar locals hun hand- en huisgemaakte producten verkopen, maar daar kom ik straks nog op terug.

Via de boog Arco da Vila loop je als het ware de oude stad binnen. Binnenin zie je nog de Arabische poort die ooit onderdeel was van de oude Islamitische muren en toegang tot de stad bood aan iedereen die van zee kwam.

Bovenop de mooie Arco da Vila zul je ooievaarsnesten zien….en met een beetje geluk en geduld ook hun bewoners. Wij hebben de nesten diverse keren leeg gezien, maar uiteindelijk werd ons geduld beloond (Faro is klein dus je komt telkens langs dezelfde plekken) met een mooi schouwspel.

Dan komt er direct nog een boog, de oude Cidade Velha. De oude stad is een heel contrast met de rest van Faro, het is net of je in een heel andere wereld loopt. Kleine stenen straatjes, lieve huisjes, mooie bogen, oude muren, prachtige deuren en robuuste ornamenten. Je komt ogen tekort, het is zo klein, zo mooi en zo authentiek dat je echt even vergeet hoe het echte leven eruitziet. De oude stad is niet groot dus dwaal meerdere keren door alle straatjes, loop om de (eveneens kleine) kathedraal van Faro (of beklim de toren voor een mooi uitzicht over het water) en loop vervolgens naar de zee.

Een hapje aan zee doen wij bij Vivmar, de Sunshine van Faro. Een klein, kleurrijk tentje met gekleurde tafels en bankjes buiten en een kleine viskar waar je het vers gevangen waar kunt zien liggen. Wij gaan voor oesters en polenta met garnalen….nou, om je vingertjes erbij af te likken. Het eten is hier als je naar de gemiddelde prijzen in Faro kijkt wel wat aan de prijzige kant en het personeel is niet heel erg geïnteresseerd in de gast, maar het eten was wel echt lekker en onvriendelijk waren ze er ook zeker niet.

Als je toch langs het water loopt, geef je ogen goed de kost want aan de ene kant zie je kleine, authentieke vissersbootjes en aan de andere kant de oude stadsmuren. Daar kun je helemaal omheen lopen om vervolgens via de oude stad weer terug te lopen naar het winkelgedeelte van Faro. Niet om te winkelen, maar ook weer om te genieten van de prachtige tegeltjes. Op de grond, op de muren…overal! Het geeft echt zoveel sfeer!

Weer aangekomen in het centrale parkje is het tijd om de souveniers te scoren (tegeltjes mon amour!) en iets lekkers van de plaatselijke dames te proberen. Bij een stalletje met huisgemaakt zoetwaar zien wij brokken meringue liggen en nemen er eentje mee om uit het vuistje op de knabbelen. Drie meter verder was het brokje op en rende ik terug voor nog een paar. De dames kwamen niet meer bij. Dit was echt serieus de lekkerste meringue die ik ooit heb gegeten. Perfect bereid, crunchy aan de buitenkant, zacht vanbinnen, niet te zoet en met lekker veel amandelen. Nu ik dit tik, kwijl ik het toetsenbord weer onder.

Met een lekker snackje achter de kiezen besluiten wij om langs het water de andere kant op de lopen vanaf de plek waar wij de avond ervoor naar de zonsondergang hebben gekeken. Toen stond het zeewater nog te klotsen, nu is het eb en ziet het hele gebied er heel anders uit. Gestrande bootjes, opportunistische watervogels en dodgy gebouwtjes en containers langs deze weg, ook nu ziet Faro er weer anders uit. Bij het treinstation keren wij om en lopen via een heel vervallen, industriële wijk de stad weer in. Ook dat heeft zeker wat.

Aqui d’el Rey

En dan is er nog tijd voor één laatste stop in het leukste straatje van de oude stad (ja, de benenwagen mocht weer flink aan het werk, maar alles in Faro is letterlijk walking distance): Aqui d’el Rey. Want jawel, wij hebben weer eens honger en willen voordat wij naar huis gaan nog even van iets lekkers Portugees genieten.


Overdag is het overigens best een pain in the ass om in kleine mediterrane steden iets fatsoenlijks te eten te krijgen, dus wij zijn al ontzettend blij met een uitgebreide tapasplank en op aanraden van de eigenaresse een heerlijk ijskoud glas Portugese vinho verde. Ik ben geen groot liefhebber van witte wijn, maar dit wijntje smaakte echt naar meer…dus meer is natuurlijk ook gekomen.

En dan zwalkend weer de Uber in.


Lunchroom Sunshine is geboren uit onze passie voor reizen, lekker eten en een leven vol kleur en avontuur. Onze reiservaringen en culinaire avonturen bundelen wij nu op eigen wijze in onze vrolijke lunchroom en winkel, waar ieder bezoek een mini-vakantie wordt!