Waarom de baas zelf de plee dweilt

‘Neem toch een schoonmaakster!’

Dat is mij nou al zo vaak gezegd.

Of een schoonmaker. Het is vaak willekeurig voor welke sexe de raadgevers in hun goed bedoelde advies kiezen. The point is: ‘Zorg dat je zaak wordt schoongemaakt door iemand anders dan jijzelf’.

Maar dat vertik ik (voorlopig!). Niet uit krenterigheid, want ik heb wel een glazenwasser. Daar waar de meeste collega- ondernemers uit de straat doorgaans zelf hun ramen staan te poetsen, heb ik daar mooi een meneertje voor. Ramen lappen, daar heb ik niks mee. Die shit moet eens in de zoveel tijd gewoon gebeuren en gespecialiseerde meneertjes hebben daar lekker lange ladders, speciale zeempjes, doekjes en foefjes voor en ze doen het ook nog eens snel en zonder streepjes. De binnenkant van de ramen was ik overigens wel zelf en dat is ook de reden dat dit aanzienlijk minder vaak gebeurt dan de buitenkant. Maar dat terzijde!

De wc’s, om maar eens wat te noemen, is een heel ander verhaal. Die poets ik iedere dag, met liefde en passie. Het zijn namelijk niet zomaar wc’s, het zijn, zo wil ik ongegeneerd stellen, de leukste pleetjes imaginable! Toen Sunshine alleen nog maar op papier bestond en wij de pandbezichtiging kwamen doen, was het toilet een triest, wit betegeld, slecht onderhouden hokje. En nog voordat het hele concept voor de inrichting van de lunchroom zich in mijn hoofd had gesettled riep ik al: ‘De plee wordt een feestje!’ Een hidden treasure, een verrassing waar mensen in lopen als ze nietsvermoedend hun nood gaan klaren. Een kers op de taart van een leuk bezoek aan een bijzondere lunchplek. De lunchroom ging over the top en de wc zou daar een beetje achteraan moeten sukkelen? Dachutnieeee!

Ik houd sowieso van toiletten met karakter. Thuis is mijn plee nu tenenkrommend saai, want het is toilet en badkamer in één en de zaken zijn daar inmiddels ook al aan vervanging toe. In het vorige huis was mijn sanitair één grote ode aan mijn liefde voor muziek en schedeltjes: ‘Behang’ van album-reviews en Halloween-prullaria. Niet heel volwassen, ik weet het. Ik geef alleen, om het maar toilet-gerelateerd te zeggen, echt geen r**t om ‘hoe het heurt’ :).

U snapt, in onze fantastische Sunshine-pleetjes is dus veel zorg en aandacht gestoken. Na een guerrilla-expeditie langs diverse oorden is uiteindelijk het juiste behang gevonden. De kick-ass retro groene tegeltjes heb ik op Marktplaats buitgemaakt (de vorige eigenaren zijn al foto’s van hun nieuwe leven wezen maken). De liefste vrienden hebben mee-geklust, de vrouw van onze keukenbouwer heeft spontaan aangeboden de deur te beschilderen en uit familie-kringen kwamen er spiegels uit Mexico aangezeild. Alles voor het goede doel! De lunchroom is al een heuse wereldreis, maar een bezoekje aan de pot is een vakantie op vakantie. Inwendig doe ik steeds een dansje als ik mensen van het toilet hoor komen. ‘Zelfs het toilet is hier leuk!’ – hoor je dan vaak. Die reacties vervelen nooit. NOOIT!

 

Natuurlijk is het niet alleen maar rozengeur en maneschijn. De pot is ook wel eens verstopt. Bij voorkeur op zaterdagmiddag, wanneer het bij ons op z’n drukst is. Dan ren ik met rubberen handschoenen tot aan mijn oren en een ontstopper door de zaak, tot ieders groot vermaak. Of het slot van de deur gaat stuk. Of er puilen luiers uit het prullenbakje, waardoor de later gearriveerde tampons er maar naast gaan liggen. Of iemand schiet een beetje uit. Die dingen blijf je houden, maar aan het einde van de dag glim toch weer ik als een opgepoetste stuiver als ik de hokjes met een sopje boen. Ze zijn gewoon te leuk! En buiten dat is het ook überhaupt niet gek om schoonmaak waar het kan in eigen hand te houden. Je ziet je zaak. Je voelt je zaak. Je constateert dingen, trekt conclusies en doet nieuwe ideeën op.  Je luistert naar wat de gebruikssporen op de werkvloer je vertellen en neemt dat mee in de progressie-flow.

Mevrouw de directrice met de gele handschoenen, ik kan er wel om lachen. Het houdt je met de beentjes op de grond.


Lunchroom Sunshine is geboren uit onze passie voor reizen, lekker eten en een leven vol kleur en avontuur. Onze reiservaringen en culinaire avonturen bundelen wij nu op eigen wijze in onze vrolijke lunchroom en winkel, waar ieder bezoek een mini-vakantie wordt!

2018-07-02T23:02:33+00:00 2 juli 2018|Categorieën: Blog, Lunchroom, Sunshine|Tags: , , , , , |

3 Comments

  1. Janette 3 juli 2018 om 10:43 - Antwoorden

    Wat een gave heb jij toch om van een doodgewoon iets als een wc een heel blog te maken. Heerlijk om te lezen💋

  2. Annelies Ton 3 juli 2018 om 14:29 - Antwoorden

    Het leukste stuk wat ik ook over plees gelezen hebt! Echt the shit! 💩

  3. Ad en Joke 26 augustus 2018 om 20:43 - Antwoorden

    Wat een rete-leuk stukje zeg! En jullie Mango Lassi heeft een ernstig probleem: gewoon echt te lekker! :)))

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.